Rodzaje karm, ich podziały i kategoryzacje

 
Karmy suche
 
Największą sprzedaż wykazują karmy suche. Są to granule pieczone, tłoczone lub ekstrudowane. Około 15% psów w Polsce jest żywionych w ten sposób. Karmy suche to wygoda i ekonomia dlatego najczęściej po nie sięgamy. Znakomita ich większość to produkty pełnoporcjowe. Stosując tego rodzaju karmienie nie musimy martwić się o dobór składników odżywczych, ich ilość i kompozycję. Karmy suche to długi okres przydatności do spożycia oraz łatwość podawania. Ich cechą wspólną jest niska wilgotność ?od 3 do 10%, co ułatwia przechowywanie oraz ogranicza możliwość powstawania procesów gnilnych i rozwoju pleśni. Zaletą suchych karm jest dość wysoka strawność, którą zapewnia najszerzej stosowany rodzaj technologii produkcyjnej ?proces ekstruzji. Musimy jednak wiedzieć, że ekstruzja to przetwarzanie komponentów w temperaturach do 270 stopni Celsjusza oraz pod ciśnieniem do 40atmosfer. Warunki takie z jednej strony zapewniają czystość mikrobiologiczną, z drugiej zaś wyjaławiają karmę z pożytecznej flory bakteryjnej, naturalnych witamin i redukują wiele aminokwasów. Cały proces produkcyjny to zastosowanie szeregu technologii, takich jak: rozdrabnianie, mielenie, podgrzewanie, sprężanie, studzenie, kondycjonowanie, konserwowanie, natryskiwanie. W ten sposób karma sucha dołącza do grona najbardziej przetworzonej żywnością na świecie. Wadą karm suchych jest też możliwość występowania w nich dodatków syntetycznych, jak konserwanty, antyutleniacze, barwniki, antyzbrylacze, aromaty. Takie związki nie mają możliwości znaleźć się w naturalnej diecie psowatych.
 
Karmy półwilgotne
 
Niewielki procent wszystkich karm pełnoporcjowych stanowią produkty półwilgotne. Charakteryzują się zawartością wody od 20 do 35%. Są produkowane podobnie, jak karmy suche z ograniczeniem etapu suszenia i zastosowaniem środków wiążących wodę. Wysoka aktywność wody niestety znacznie ułatwia rozwój mikroorganizmów. Nie zawsze jest to mikroflora pożyteczna. Fakt ten wymusza na producencie zastosowanie środków przeciwgrzybiczych. Również dlatego produkty te mają krótki termin przydatności do spożycia.
 
Karmy wilgotne
 
Występują w formie pasztetów, kawałków w galarecie, filetów mięsnych w sosie własnym czy luźno połączonych składników. Dostępne w puszkach, saszetkach i batonach. Ogromną ich zaletą jest niższa zawartość węglowodanów. Karmy mokre mogą zawierać wyłącznie produkty mięsne, choć tych akurat na rynku jest najmniej. Większość mokrych produktów to diety uzupełniające. Znaczy to, że mogą jedynie stanowić dodatek do zbilansowanego żywienia. Jeśli spełniają warunki kompletnej i zbilansowanej diety muszą być określone, jako ?karmy pełnoporcjowe?. Konserwacja karm mokrych nie wymaga zastosowania syntetycznych związków. Odbywa się na drodze sterylizacji w zamkniętych opakowaniach. Ich przydatność do spożycia jest długa, gdyż nie oddziaływają na nie tlen i światło. Dowiedziono, że karmy mokre są najbardziej smakowite. Są najdroższym sposobem żywienia.
 
Podział jakościowy karm
 
Nie istnieją przepisy prawne regulujące podział karm pod względem jakościowym. Określenia typu ?premium?, ?superpremium?, ?holistic? do swoich formuł przypisują sami producenci. Dla fachowego sprzedawcy taka informacja nie jest wiążąca. Umowna segmentacja karm obejmuje trzy grupy:
 
 
Karmy holistyczne, naturalne, ekologiczne
 
Brak norm prawnych regulujących kategoryzację karm zaowocowało wysypem produktów o przeróżnych określeniach. Spotkać dziś możemy karmy ?biologicznie odpowiednie?, ?ekologiczne?, ?organiczne?, ?naturalne?, ?holistyczne?. Producenci prześcigają się w wymyślaniu najbardziej chwytliwych określeń swojego produktu.
Z prawnego punktu widzenia określenie ?karmy holistyczne? nic nie oznacza. Definicja karmy holistycznej nie istnieje. Powszechnie za tego rodzaju produkty uważa się formuły wyprodukowane w trosce o całościowy dobrostan zwierzęcia. Karmy holistyczne nie powinny zatem zawierać komponentów powszechnie uznanych za nieodpowiednie dla psów i kotów. Ich receptury powinny charakteryzować wysoki udział pełnowartościowych składników. Karmy holistyczne powinny zawierać prozdrowotne dodatki funkcyjne, jak np. olej z łososia, algi, mączkę z małż, żywe kultury probiotycznych bakterii, itp.
Niewiele lepiej jest w przypadku karm naturalnych. Bo choć FEDIAF zdefiniował, jaki produkt może być uznany za naturalny, to dopuścił od tej definicji odstępstwa. I tak karma naturalna to taka, która nie została wyprodukowana drogą syntetycznych procesów i bez żadnych w ten sposób wytworzonych komponentów. Dopuszczalne jest jednocześnie zastosowanie w nich syntetycznych witamin i minerałów.
Zaś w kwestii karm ekologicznych czy też organicznych przeznaczonych dla zwierząt towarzyszących nie istnieją żadne regulacje prawne w UE.
 
Zaangażowany sprzedawca powinien ułatwić klientom poruszanie się w gąszczu produktów o niesprecyzowanych dokładnie określeniach. Profesjonalny personel sklepu zoologicznego z łatwością odróżni dobry produkt od słabego nie korzystając z niewiele znaczących haseł wypisanych na etykiecie. Jedynym wiążącym kryterium przy doborze odpowiedniej karmy dla konkretnego psa/kota powinien być skład na opakowaniu produktu.
Jesteś tutaj: Start ARTYKUŁY Żywienie Rodzaje karm, ich podziały i kategoryzacje