Bezwzględni miesożercy

 
W innym zaś badaniu udowodniono, że koty nie wymagają limitowania białka, gdyż  posiadają zdolność przystosowania metabolizmu protein do wysokości ich poboru.   Zwiększone zapotrzebowanie na białko w diecie kotów(i nie tylko) występuje w stanach chorobowych, w których najszybciej dochodzi do niedożywienia na poziomie komórkowym przy podawaniu diety niskobiałkowej. 
 
Aminokwasy
 
Koty mają zwiększone zapotrzebowanie na konkretne aminokwasy. Są to: tauryna, arginina, metionina i cysteina. Dieta kotów dzikich jest bogata w te specyficzne aminokwasy. Dlatego ich organizmy nie wykształciły szlaków ich syntezy. Po co wydatkować energię organizmu na produkcję substancji, w którą obfituje codzienna dieta.
 
Tauryna jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania wzroku, mięśnia sercowego, układu odpornościowego i do rozrodu. Niestety koty stale tracą taurynę do produkcji kwasów żółciowych. Zapotrzebowanie na taurynę zwiększa też dieta bogata w błonnik. Dzieje się tak  gdyż produkty przemiany metabolizmu bakterii biorących udział w trawieniu włókna powodują utratę tego aminokwasu.
Długotrwałe deficyty tauryny powodują utratę wzroku, poronienia, kardiomiopatię.
Tauryna jest aminokwasem występującym w świecie zwierzecym. Rośliny zawierają śladowe ilości tego aminokwasu.
 
Arginina jest aminokwasem podstawowym zarówno u psów, jak i kotów. Jednak w odróżnieniu od psów, koty nie są w stanie syntetyzować wystarczającej ilości ornityny i cytruliny potrzebnych do powstania argininy. Koty stale wykorzystują duże koty ilości argininy w cyklu mocznikowym, gdyż nie zmniejsza on swojej aktywności nawet w warunkach diety ubogiej w białko. Koty i kocięta karmione dietą pozbawioną argininy mają zaburzenia neurologiczne, nadwrażliwość, tężyczkę i śpiączkę.
Bogate w argininę są  tkanki zwierzęce, dlatego w naturze nie ma możliwości wystąpienia deficytu tego aminokwasu u mięsożercy.
 
Koty też mają wyższe zapotrzebowanie na methioninę i cysteinę. Istnieje wiele tego wyjaśnień . Głównym powodem jest to, że methionina i cysteina konieczne są do glukogenezy i zapewnienia energii . Methionina i cysteina mają też wiele zastosowań, ale przede wszystkim przyczyniają się do produkcji przeciwutleniaczy i wymiataczy wolnych rodników .Cysteina gra ważną rolę w produkcji sierści. Odpowiada też za produkcję feromonów służących do komunikacji wewnątrzgatunkowej. 
Braki methioniny i cysteiny powodują słaby wzrostu kociąt ,  dermatozy i słabe owłosienie u dorosłych kotów. Metionina i cysteina znaleziono w dużych ilościach w tkankach zwierzęcych. Deficyty nie są obserwowane w warunkach naturalnych.
 
Węglowodany
 
Węglowodany w dietę zarówno naszą, jak i kocią wnoszą produkty roślinne.  Koty wykazują  kilka fizjologicznych adaptacji, które odzwierciedlają ich niskie spożycie cukrów. Pierwszym z nich jest fakt, że kotom brak jest w ślinie amylazy, enzymu odpowiedzialnego za zainicjowanie trawienia węglowodanów. Ponadto, koty mają również niską aktywność amylazy w jelicie .Te specyficzne cechy mogą oznaczać, że zbyt duże ilości węglowodanów w diecie kotów to mniejsza strawność  innych składników, jak choćby białko. 
Koty mają również minimalną aktywność wątrobowego glikogenu - enzym odpowiedzialny za przemianę glukozy do glikogenu w celu magazynowania w wątrobie. Dlatego  produkują energię  z aminokwasów i tłuszczów, a nie skrobi. W rezultacie, koty posiadają ograniczone zdolności do szybkiego minimalizowania hiperglikemii z dużej ilości glukozy w diecie . Naturalna ich dieta powoduje uwalnianie cukrów do krwi w dłuższym okresie czasu w wyniku katabolizmu i glukoneogenezy z białek. Zatem, dodatkowa skrobia w diecie, która nie jest przechowywana w postaci glikogenu mięśniowego lub wykorzystywana do produkcji energii jest przechowywana w postaci tłuszczu. Wątroba u kotów także nie produkuje fruktokinazy - enzymu niezbędnego do metabolizmu cukrów prostych. 
 
Tłuszcze
 
W diecie drapieżników, tłuszcz nie tylko zapewnia większość paliwa na energię, ale jest również ważny dla zwiększenia smakowitości i akceptacji żywności. Diety mięsne zawierające  tłuszcz zwierzęcy zaopatrują organizm drapieżnika we wszystkie aktywne już  niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe . Większości gatunków wystarczają oleje roślinne, gdyż posiadają zdolność przekształcania zawartych w nich macierzystych kwasów i z łatwością syntezują z kwasu linolowego gamalinolowy, dihomogamalinolowy i arachidonowy, zaś z linolenowego eikozapentaenowy i dezohesaenowy.  Koty charakteryzuje  brak odpowiedniej desaturazy  wątrobwej ?-6, która warunkuje te przemiany, zatem ich dieta musi zawierać tłuszcz zwierzęcy z wszystkimi aktywnymi kwasami omega notacji 3 i 6 .
 
Witaminy
 
Charakterystyczny matabolizm u kotów wymaga innych niż u wszystkożerców regulatorów. Dlatego zapotrzebowanie kotów w witaminy jest szczególne w porównaniu z psami. Koty wymagają zwiększonych ilości witamin rozpuszczalnych w wodzie z grupy B w tym tiaminy, niacyny, pyridoksyny, kobalaminy.
Pirydoksyna jest szczególnie ważną witaminą, gdyż jest zasadniczym kofaktorem w reakcji wszystkich aminotransferaz, które są stale aktywne u kotów. 
Niacyna jest witaminą, która koty mogą syntetyzować, ale ich dieta wymaga cztery razy większych jej ilości niż dieta psów, ze względu na fakt, że mają one znacznie wyższe tempo katabolizmu prekursorów witaminy. 
Ponieważ oprócz kobalaminy żadna z witamin grupy B nie jest kumulowana w organizmie dieta kota wymaga stale dostępnego źródło dietetycznego tych  witamin . W naturze niedobór występuje rzadko, ponieważ każda z witamin z grupy B występują w wysokich stężeniach w tkankach zwierzęcych .
 
A, D, E , K
 
Spośród witamin rozpuszczanych w tłuszczach koty mają specjalne potrzeby na  witaminy A i D. 
Witamina A występuje w naturalnej swej postaci tylko w tkankach zwierzęcych.  Koty nie potrafią przekonwertować ?-karotenu do witaminy A z powodu braku niezbędnego do tego enzymu jelitowego. Dlatego witamina A musi być  dostarczana kotu w postaci biologicznie czynnej. 
 
Podobnie jest z witaminą D. Koty nie są w stanie same  wyprodukować  niezbędnej do zaspokojenia ich potrzeb metabolicznych ilości witaminy D. Do jej produkcji przez skórę z pomocą światła brakuje  kotom dehydrocholesterolu, który warunkuje jej syntezę. Witamina D znajduje się w dużych ilościach w wątrobie i tkance tłuszczowej zwierząt
 
Woda 
 
Potrzeby wodne kotów odzwierciedla ją ich pierwotny status, jako zwierząt klimatu suchego, żywiących się surowym mięsem, z którego uzyskują większość wody . Koty mają wolniejszą od psów odpowiedź na pragnienie.  Karmienie żywnością w puszkach zwiększa spożycie wody i produkcję moczu. W ten sposób, zmniejsza się stężenie urolitów- minerałów tworzących kamienie w drogach moczowych oraz powodujących ich stany zapalnie i niewydolności.  U starszych kotów przy zmniejszonej produkcji moczu wzrost zużycia wody staje się jeszcze bardziej ważny, gdyż odwodnienie nawet krótkotrwałe powoduje azotemię przednerkową. 
 
Jesteś tutaj: Start ARTYKUŁY Żywienie Bezwzględni miesożercy